Czym naprawdę jest smart kontrakt

·5 min czytania·Autor: SSP Editorial Team
Okładka SSP Academy: czym naprawdę jest smart kontrakt

Czym naprawdę jest smart kontrakt

„Smart kontrakt" (inteligentny kontrakt) brzmi jak dokument prawny, który sam się egzekwuje. W rzeczywistości to niewielki program działający na blockchainie, a gdy tak na niego spojrzysz, wiele komunikatów portfela staje się dużo łatwiejszych do zrozumienia.

Kod i dane pod jednym adresem

Na Ethereum i podobnych sieciach (sieciach EVM) smart kontrakt to dwie rzeczy przechowywane razem pod jednym adresem:

  • Kod: skompilowany program, opublikowany w sieci w chwili wdrożenia kontraktu.
  • Pamięć: własne dane kontraktu, na przykład lista sald tokena albo rezerwy puli.

Adres kontraktu wygląda jak każdy adres portfela. Zwykłe konto (tzw. konto zewnętrzne, EOA) jest kontrolowane kluczem prywatnym i nie ma kodu. Konto kontraktu ma kod i w ogóle nie ma klucza prywatnego. Nikt nie może „podpisać jako" kontrakt; robi on tylko to, na co pozwala jego kod.

Token taki jak USDC jest kontraktem. Twoje „saldo" USDC to wpis w pamięci tego kontraktu, który przypisuje twojemu adresowi liczbę. Wysyłając USDC, nie przenosisz monety ze swojego portfela; prosisz kontrakt USDC o aktualizację jego zapisów.

Kontrakty działają tylko po wywołaniu

Kontrakt nigdy nie budzi się sam. Coś musi go wywołać: transakcja wysłana z konta albo wywołanie z innego kontraktu, które samo zostało zapoczątkowane transakcją. Taka transakcja wskazuje kontrakt, funkcję do uruchomienia (na przykład transfer lub approve) i jej argumenty. Każdy węzeł uruchamia ten sam kod z tymi samymi danymi i dochodzi do tego samego wyniku.

Wynikają z tego dwie rzeczy. Po pierwsze, kontrakt może zrobić tylko to, co mówi jego kod, więc to właśnie kodowi ufasz. Po drugie, każde wywołanie kosztuje gas, który płaci nadawca transakcji. Dlatego potrzebujesz ETH, żeby wysłać USDC.

Niezmienny czy aktualizowalny

Wdrożonego kodu nie da się edytować w miejscu. Wiele kontraktów buduje się jednak jako proxy: stały adres, który przekazuje wywołania do osobnego kontraktu implementacji, a ten ktoś może podmienić. Ten ktoś, czyli posiadacz uprawnień do aktualizacji, może zmienić działanie kontraktu już po tym, jak zaczniesz z niego korzystać. Jak to sprawdzić i dlaczego jest to ważniejsze niż „kod jest zweryfikowany", opisujemy w artykule Zweryfikowane kontrakty, proxy i klucz aktualizacji, o którym nikt nie wspomina.

W skrócie: zapytaj, kto trzyma klucz aktualizacji.

Co oznacza „interakcja z kontraktem", gdy portfel prosi o podpis

Gdy strona prosi cię o „połączenie", a potem o zatwierdzenie czegoś, twój portfel przygotowuje transakcję wywołującą funkcję kontraktu. Pytanie na ekranie brzmi: czy upoważniasz to konto do wywołania tej funkcji, z tymi argumentami, w tym kontrakcie?

Niektóre wywołania są oczywiste, na przykład przelew tokena. Inne nie. Wywołanie approve daje innemu kontraktowi pozwolenie na późniejsze przenoszenie twoich tokenów bez ponownego pytania. Wywołanie setApprovalForAll robi to samo dla całej kolekcji NFT. Jeśli portfel nie potrafi pokazać, która funkcja jest wywoływana i z jakimi argumentami, podpisujesz w ciemno. Podpisywanie w ciemno: co tak naprawdę zatwierdzasz wyjaśnia, na co zwracać uwagę.

Skrypt Bitcoina i programy Solany: inne modele

Bitcoin też ma język skryptowy, ale nie jest platformą kontraktów w rozumieniu EVM. Skrypt Bitcoina to krótki zestaw warunków wydania przypisany do monet, na przykład: „te monety może wydać każdy, kto przedstawi dwa ważne podpisy z tych dwóch kluczy". Nie ma trwałej pamięci ani niczego, co można wywołać później; skrypt jest sprawdzany jeden raz, w chwili wydawania monet.

Ta prostota to zaleta. Proste skrypty łatwiej przeanalizować i zostawiają znacznie mniej miejsca na niespodzianki. Multisig 2 z 2 w Bitcoinie jest właśnie takim skryptem, a nie wdrożonym programem.

Solana dzieli tę ideę na dwie części. Programy przechowują kod i nie trzymają danych użytkowników. Konta przechowują dane i salda, a każde konto należy do programu, który jako jedyny może je zmieniać. Niektóre konta w ogóle nie mają klucza prywatnego; to adresy wyprowadzone z programu (tzw. PDA) i tylko ten program może zezwolić na przeniesienie tego, co na nich leży, według reguł narzuconych przez jego kod.

Gdzie w tym wszystkim jest SSP

SSP korzysta ze wszystkich trzech modeli.

  • Bitcoin i pozostałe monety UTXO używają standardowego skryptu multisig 2 z 2, zbudowanego z jednego klucza w SSP Wallet i jednego w SSP Key. Żaden kontrakt nie bierze w tym udziału.
  • Sejfy EVM to konta smart kontraktów korzystające z abstrakcji kont ERC-4337. Adres twojego sejfu jest kontraktem (a dokładniej proxy), którego kod przyjmuje transakcję tylko wtedy, gdy podpisały ją oba klucze. Funkcja aktualizacji konta przyjmuje wyłącznie wywołania, które konto wykonuje samo do siebie, więc da się ją uruchomić tylko transakcją zatwierdzoną przez oba twoje klucze. EOA a smart konto wyjaśnia, co to zmienia na co dzień.
  • Sejfy Solana to konta kontrolowane przez program: PDA wyprowadzone z twoich dwóch kluczy publicznych i programu multisig SSP na Solanie, który wypuszcza środki dopiero po zatwierdzeniu przez obu członków. Ten program jest aktualizowalny, a uprawnienia do jego aktualizacji ma obecnie zespół SSP. To realne założenie zaufania i wolimy, żebyś o nim wiedział.

Na każdej sieci SSP Key dekoduje transakcję na twoim telefonie przed zatwierdzeniem, dzięki czemu możesz porównać wywołanie kontraktu z tym, czego się spodziewałeś.

Uczciwe podsumowanie

Smart kontrakt to kod i dane pod jednym adresem, a działa tylko wtedy, gdy wywoła go transakcja. To, czy jego reguły mogą się zmienić, zależy od tego, kto ma uprawnienia do aktualizacji. „Interakcja z kontraktem" oznacza zatwierdzenie konkretnego wywołania funkcji, więc czytaj, co jest wywoływane. Bitcoin zamiast tego używa prostych, jednorazowo sprawdzanych skryptów wydania, a Solana oddziela kod (programy) od danych (kont).

W SSP twoje środki z rodziny Bitcoina chroni zwykły skrypt multisig, twój sejf EVM sam jest kontem smart kontraktu, a twój sejf Solana to konto kontrolowane przez program SSP. Każdy z nich wymaga obu twoich urządzeń do przeniesienia środków, a w każdym ufasz nieco innemu zestawowi rzeczy.

Udostępnij ten artykuł

Powiązane artykuły