Doğrulanmış sözleşmeler, vekiller ve kimsenin anmadığı yükseltme anahtarı

·7 dk okuma·Yazar: SSP Editorial Team
SSP Academy kapağı: doğrulanmış akıllı sözleşmeler, vekiller ve yükseltme anahtarları

Doğrulanmış sözleşmeler, vekiller ve kimsenin anmadığı yükseltme anahtarı

Blok gezgininde Sözleşme Kaynak Kodu Doğrulandı yazan yeşil bir onay işareti var ve çok sayıda insan bunu “bu sözleşme güvenli” diye okuyor.

Öyle bir anlamı yok. Çok daha dar ve çok daha yararlı bir anlamı var; ikisini birbirine karıştırmak da dikkatli insanların sonunda asla kabul etmeyecekleri şeyleri onaylamasına giden yol.

“Doğrulanmış” gerçekte neyi belgeler

Sözleşmeler bayt kodu olarak konuşlandırılır — makine yönergeleri, pratikte okunamaz. Doğrulama, özgün kaynak kodu yüklemek ve gezginin, belirtilen derleyici sürümü ve ayarlarıyla derlendiğinde tam olarak o adreste zaten duran bayt kodunu ürettiğini onaylamasını sağlamaktır.

İddianın tamamı budur: okuduğunuz kaynak, gerçekten çalışan kaynaktır.

Bu gerçek ve değerli bir güvencedir. Onsuz, bir projenin GitHub’undaki güzel görünümlü kodun, işleminizin birazdan dokunacağı şeyle herhangi bir ilgisi olup olmadığını bilmenin yolu olmazdı.

Ama söylemediği her şeye dikkat edin. Doğrulama bir denetim değildir. Kodun doğru olup olmadığını, hata taşıyıp taşımadığını ya da işlev adlarının ima ettiği herhangi bir şeyi yapıp yapmadığını kimse değerlendirmemiştir. claimRewards adında bir işlevi olan ve tüm bakiyenizi konuşlandırana aktaran bir sözleşme doğrulanmış olabilir; doğrulama da tamamen dürüst olurdu — hırsızlığın tam olarak kodun yaptığını söylediği şey olduğunu doğru biçimde belgelerdi.

Doğrulanmış, okunabilir demektir; güvenilir değil. Soruyu “bu şey nedir?”den “az önce okuduğumu anlıyor muyum?”a taşır ki bu bir ilerlemedir, ama ikincisini sizin yerinize yanıtlamaz.

Tersi de önemli. Doğrulanmamış bir sözleşme kötü niyet kanıtı değildir — pek çok meşru konuşlandırma doğrulamaya hiç sıra getirmez. Ama demektir ki hiç kimse — kullandığınız hiçbir araç ve sizi uyarabilecek hiçbir araştırmacı — birazdan etkileşeceğiniz şeyi okuyamaz. Bu konuda temkinli olmak makuldür.

Sonra vekiller işi daha da zorlaştırır

İşte burada zemin kayar ve bu, çoğunlukla anılmadan geçilen kısımdır.

Etkileşeceğiniz önemsiz olmayan sözleşmelerin çoğu tek bir sözleşme değildir. Onlar vekildir. Vekil, gördüğünüz adrestir ve bütün veriyi tutar — bakiyeler, izinler, durum. Ama neredeyse hiç mantık barındırmaz. Bunun yerine her çağrıyı ayrı bir uygulama sözleşmesine iletir ve yalnızca o sözleşmenin söylediğini yürütür.

Bunun nedeni yükseltilebilirliktir. Değiştirilemez sözleşmeler yamalanamaz, dolayısıyla bir hata kalıcıdır ve eksik bir özellik sonsuza dek eksiktir. Bir vekili yeni bir uygulamaya yöneltmek, ekibe her kullanıcıdan göç etmesini istemeden hataları düzeltme ve iyileştirme yayımlama imkânı verir. Düzeltilemez hatalar yüzünden ne kadar değerin yittiği düşünülürse, bu savunulabilir bir mühendislik seçimidir.

Gözden kaçması kolay bir sonucu vardır. Bir vekili gezginde arayıp doğrulanmış gördüğünüzde, iletme mantığını doğrulamış olursunuz, davranışı değil. Paranıza ne olacağına gerçekten karar veren kod, gezginin belirgin biçimde gösterebileceği ya da göstermeyebileceği ve değiştirilebilen uygulama adresinde yaşar.

Demek ki asıl soru hiçbir zaman “bu sözleşme doğrulanmış mı?” değildi. Şuydu:

Bu sözleşmenin davranışını kim değiştirebilir ve ne kadar çabuk?

Asıl güvenlik modeli yönetici anahtarıdır

Yükseltilebilir her sözleşmede yükseltmeyi yapabilecek biri vardır. Mevcut kod ne kadar iyi olursa olsun, güvenlik modeli o yetkidir.

Yelpaze ürkütücüden makule uzanır:

Tek bir dışarıdan sahipli hesap. Birinin makinesindeki tek bir özel anahtar, paranızı tutan sözleşmenin mantığını değiştirebilir. Oltalanırsa, çalınırsa ya da sahibi zorlanırsa, sözleşme saldırganın istediği şeye dönüşür. Bu düzenleme olması gerekenden daha yaygındır.

Bir çoklu imza. Birkaç imzacının uzlaşması gerekir. Belirgin biçimde daha iyi — tek arıza noktasını ortadan kaldırır — gerçi kaç imzacı olduğunu ve bunların gerçekten bağımsız kişiler mi yoksa aynı ekibe ait dört dizüstü mü olduğunu bilmekte yarar var.

Zaman kilidi arkasında bir çoklu imza. Yükseltme zincirde duyurulur ve ancak sabit bir gecikmeden sonra, çoğu kez 24 ila 72 saat, yürütülebilir. Anlamlı olanı budur, çünkü konumunuzu tümüyle değiştirir: değişiklikten önceden haberdar olur ve yürürlüğe girmeden önce çekilmek için bir pencere bulursunuz. Zaman kilidi kötü niyetli bir yükseltmeyi engellemez. Onu atlatılabilir kılar.

Hiç yükseltme yolu yok. Sözleşme değiştirilemezdir. En üst düzeyde öngörülebilirlik, bir hata bulunursa sıfır başvuru yolu. Meşru bir seçimdir; genellikle buna bel bağlayacak kadar uzun süre sahada sınanmış protokoller yapar.

Bunlardan hiçbiri kendiliğinden doğru değil. Ama “tek anahtar” ile “çoklu imza artı iki günlük gecikme” arasındaki fark, kimsenin hata yapmamasını ummakla, biri hata yaptığında tepki verecek zamana sahip olmak arasındaki farktır.

Bu neden özellikle onaylarda ısırır

Bu, düzenli olarak gerçekten yaptığınız bir şeye bağlanan kısım.

Bir jeton onayı verdiğinizde, jetonlarınızı hareket ettirmesi için bir adrese yetki vermiş olursunuz. Bir kod parçasına değil — bir adrese. Onay, jeton sözleşmesinin belleğinde durur ve süresiz sürer.

O adres yükseltilebilir bir vekilse, jetonlarınızı hareket ettirmeye yetkili mantık, siz onayladıktan sonra, sizin katılımınız olmadan ve sizden yeni bir imza alınmadan değiştirilebilir. Bir şeyi denetlediniz ve bambaşka bir şeye açık kalmaya devam ediyorsunuz.

İşte bu yüzden artık kullanmadığınız onayları geri almak yolundaki süregelen öğüt, ilk bakışta göründüğünden daha ağır basar. Mesele yalnızca bir sözleşmenin hatalı çıkması değildir. Mesele, yükseltilebilir bir sözleşmeye verilen sınırsız iznin, onu açık bıraktığınız sürece, yükseltme anahtarını elinde tutan her kim ise ona verilmiş bir izin olmasıdır.

Ayrıca işlem benzetiminin en keskin sınırıdır. İmzalamadan önce benzetim yapmak size bir işlemin mevcut duruma ve mevcut uygulamaya karşı ne yaptığını söyler. Gerçekten yararlıdır ve aynı onayın gelecek ay neye izin vereceğini size söyleyemez.

SSP size ne gösterir ve nerede durur

SSP Key bir onayı sunarken size ham onaltılık göstermek yerine çağrı verisini çözer. Standart ERC-20 seçicilerini — approve, transfer, transferFrom, increaseAllowance, setApprovalForAll — tanır ve bunları sade dille aktarır; kodda 2^255 ve üzerindeki her tutar olarak tanımlanan sınırsız izinleri de işaretler.

Çözücü bilerek ihtiyatlıdır. Kendi başlığı onu yalnızca sunum katmanı diye tanımlar: imzalananı asla değiştirmez ve kapalı biçimde başarısız olur. Bilinmeyen bir seçici, yanlış bir uzunluk, bozuk onaltılık ya da standart dışı adres dolgusu; hepsi hiçbir şey döndürmemesine ve “Gelişmiş” görünümünün ardındaki ham onaltılıkla birlikte genel bir eyleme geri çekilmesine yol açar. Kendinden emin biçimde tahmin yürütüp yanılmaktansa bilmediğini kabul etmeyi yeğler. Jeton simgeleri ve ondalıkları yalnızca cihazdaki kayıttan bilindiğinde eklenir, asla çıkarsanmaz.

Şimdi dürüst sınır. Çözücünün vekil diye bir kavramı yoktur. İçinde hiçbir yerde uygulama sözleşmesi fikri geçmez. Size doğru ve açık biçimde “0xABC… adresine sınırsız USDC izni veriyorsunuz” diyebilir — ve 0xABC’nin bir vekil olduğunu, yükseltme anahtarını kimin tuttuğunu ya da davranışının gelecek hafta tümüyle başka olabileceğini size söyleyemez.

Bu bir gözden kaçırmadan çok, hiçbir cüzdan çözücüsünün aşamayacağı bir sınırdır. Çözme, önünüzdeki çağrıyı betimler. Karşı tarafın yükseltilebilir olup olmadığı ve onu kimin yönettiği, ayrıca denetlenmesi gereken daha geniş dünyaya ait bir özelliktir. Kendinden emin görünen bir onay ekranının sahip olmadığı bir eksiksizliği ima etmesine izin vermektense sınırı söylemeyi yeğleriz.

Önemli bir şeyi onaylamadan önce pratik bir denetim

Doğrulanmış mı? Değilse, yalnızca itibara güvendiğinizi bilin.

Vekil mi? Gezginler bunu etiketler — bir vekil uyarısı ya da “Read as Proxy” seçeneği arayın. Varsa, önemli olan kod uygulamadır.

Onu kim yükseltebilir ve bir gecikme var mı? Listedeki en değerli soru ve neredeyse kimsenin sormadığı soru. Bunu düşünmüş bir proje belgeler. Düşünmemiş ya da söylemeyecek olan, size zaten bir şey söylemiştir.

Onayın sınırsız olması gerekiyor mu? Genellikle gerekmez. Gerçekten harcamayı düşündüğünüz tutarı onaylamak, sözleşme sonradan neye dönüşürse dönüşsün, maruziyetinizi tam olarak onunla sınırlar.

İşiniz bitince geri alın. Açık bir izin süregiden bir yetkidir ve dikkatinizden daha uzun yaşar.

Yapmaya değer zihinsel ayar küçüktür ama çok şeyi değiştirir. Doğrulama size şu anda hangi kodun çalıştığını söyler. Yükseltilebilirlik size yarın neyin çalışacağına kimin karar verdiğini söyler. Riskin neredeyse tamamı ikinci soruda yaşar; sunulan güvencenin neredeyse tamamı ise yalnızca birinciye seslenir.

Bu makaleyi paylaş

İlgili makaleler